Whatsapp

Wieża radioliniowa w Dobrej koło Łobza, przez lata wpisana w pojezierny krajobraz, przestała istnieć 7 listopada 2025 roku. Wysoka na 82 metry konstrukcja betonowa, wyburzona na zlecenie spółki Emitel, była jednym z ostatnich niemych świadków analogowej epoki telekomunikacji w regionie.

Ten moment trwał zaledwie kilka sekund. Ujęcia z drona Redakcji Resko24.pl pokazują, jak po detonacji ładunków, betonowy kolos przechylił się i z hukiem opadł na ziemię. Spektakularne sceny wybuchu i ujęcia z wysokości nad rumowiskiem stanowią unikatowe pożegnanie z symbolem regionalnej łączności.

Jej historia to jednak nie tylko beton i stal – to opowieść o strategicznej łączności, życiu na uboczu, unikalnej pasji i ochronie rzadkich drapieżników.

I. Szkielet Łączności PRL-u i Koniec Bliźniaka

Wieża w Dobrej była elementem Stacji Linii Radiowej (SLR), kluczowym punktem przekaźnikowym w magistrali telekomunikacyjnej. Działała jako punkt pośredni, łącząc m.in. ośrodki na trasie Szczecin ↔ Koszalin.

Potwierdzone Parametry Wieży:

• Wysokość posadowienia wieży: 115 m n.p.m.

• Wysokość konstrukcji (od ziemi): 82 m

• Wnętrze: Żelbetowy korpus mieścił kilkanaście kondygnacji technicznych.

Rzeczniczka Prasowa spółki Emitel, Pani Agnieszka Sobucka, potwierdziła, że konstrukcje te miały od siedmiu do jedenastu kondygnacji technicznych, co wymagało stałej obsługi i konserwacji.

Tego typu obiekty, wznoszone w całej Polsce na przełomie lat siedemdziesiątych i osiemdziesiątych, były budowane przez PPiTT – Pocztę Polską i Telekomunikację, a następnie przeszły pod zarząd Telekomunikacji Polskiej (TP SA), by ostatecznie trafić pod skrzydła spółki Emitel.

Dobra nie jest jedyna. Podobny los spotkał bliźniaczą konstrukcyjnie wieżę w Toporzyku (gmina Połczyn Zdrój), wyburzoną 18 września 2025 roku. O ile Toporzyk był w regionie znany dzięki charakterystycznemu powiedzeniu "Gra muzyka z Toporzyka", o tyle Dobra pełniła bardziej dyskretną i techniczną rolę.

II. Życie Techników na Uboczu

Praca w PPiTT wymusiła stałą, całodobową obsługę stacji. Emitel potwierdził, że na terenie obiektu znajdowały się zarówno pomieszczenia socjalne, jak i mieszkanie służbowe kierownika.

Technicy i ich rodziny żyli tu na uboczu, z dala od miejskiego zgiełku, ponieważ ich stała obecność była niezbędna do prawidłowego funkcjonowania stacji, zwłaszcza w czasach, gdy sprzęt był bardziej zawodny niż dzisiaj.

III. Ambasador Łączności dla Pasjonatów

Choć wieża służyła państwu, stała się również nieformalnym ambasadorem łączności dla pasjonatów.

Pan Witold Banaś z Gostomina, krótkofalowiec, wielokrotnie wykorzystywał jej imponującą wysokość, aby nawiązywać łączności DX (dalekiego zasięgu).

"Wykorzystanie wysokości 82 metrów pozwalało na łączność na ekstremalnie duże odległości," wspomina Pan Witold, udostępniając Redakcji unikatowe, archiwalne zdjęcia z lat 1999–2000, wykonane na koronie wieży.

Na zdjęciach Witold Banaś i jego brat Tadeusz, archiwum prywatne. 

IV. Ekologiczny Epilog i Apel Redakcji

Koniec wieży miał też swój wątek ekologiczny: na jej szczycie znajdowało się gniazdo sokołów wędrownych. Emitel, współpracując ze Stowarzyszeniem „Sokół”, zapewnił ciągłość ochrony tego rzadkiego gatunku, budując nowe gniazdo na sąsiedniej, istniejącej wieży.

APEL REDAKCJI

Betonowa wieża już nie stoi, ale jej historia trwa. Jeżeli dysponujesz archiwalnymi zdjęciami, filmami, wspomnieniami lub dokumentami z okresu eksploatacji Wieży Radioliniowej w Dobrej – np. z życia na stacji, pracy techników PPiTT/TP SA, lub z perspektywy mieszkańców – skontaktuj się z naszą redakcją! Chcemy ocalić od zapomnienia pełną historię tego obiektu.

Relacja filmowa:

Fotorelacja, więcej zdjęć: facebook.com/resko24

Resko24.pl

Redaktor: Piotr Bartnicki

"Nie wystarczy mówić do rzeczy, trzeba jeszcze mówić do ludzi" - Stanisław Jerzy Lec

Dodaj komentarz